فضانوردان ناسا در مأموریت جدید خود گزارش دادند که بخش پنهان کره ماه برخلاف تصور عمومی، دارای لکههای بزرگ سبز و قهوهای است. خدمه فضاپیمای آرتمیس ۲ در پرواز اخیر خود به دور این کره، رنگهای واقعی سطح آن را با چشم خود دیدند که برخلاف باورهای قبلی، چندان خاکستری نیست.
ناظران زمینی معمولاً ماه را به رنگ خاکستری نقرهای میبینند و فقط در زمان آلودگیهای جوی یا فورانهای آتشفشانی روی زمین، هالههایی از رنگهای صورتی، آبی یا نارنجی را روی آن تشخیص میدهند. اما فضانوردان از فاصله نزدیک توانستند رنگهای واقعی این کره را ببینند. اعضای مأموریت آرتمیس لکههای بزرگ قهوهای و سبز رنگی را در دهانه آریستارخوس (Aristarchus) و مناطق غربی حوضه اورینتال با چشم خود دیدند.
مشاهده رنگ ماه در مأموریت آرتمیس ۲
دکتر «کاترین شرلی»، فیزیکدان جوی در دانشگاه آکسفورد، توضیح داد که رنگ قهوهای نشاندهنده وجود اکسید آهن یا همان زنگزدگی در صخرهها است. همچنین دانشمندان رنگ سبز را به کانی الیوین (Olivine) یا سطوح بالای فلز تیتانیوم ربط میدهند. دکتر «متیو گِنج» از امپریال کالج نیز تأکید کرد که ترکیب این مواد معدنی درخشان و شیشههای رنگی در کنار یکدیگر، همان رنگ خاکستری یکدستی را میسازد که ما از روی زمین با چشم غیرمسلح میبینیم.
«جک اشمیت» (Jack Schmitt)، زمینشناس و فضانورد مأموریت آپولو ۱۷، در سال ۱۹۷۲ خاک نارنجی رنگی را در دهانه شورت پیدا کرد. دانشمندان پس از بررسی این نمونهها متوجه شدند که فوران آتشفشانهای باستانی در حدود سه میلیارد سال پیش این خاک رنگی را تولید کردهاند. اخیراً نیز کاوشگر چانگ ای ۶ چین، یک ماده شیشهای سبز رنگ را در سطح ماه یافت که محققان برخورد شهابسنگها را عامل ذوبشدن خاک و تشکیل این ماده شیشهای میدانند.
پروفسور «کاترین جوی» از دانشگاه منچستر میگوید ماه یک جرم سیارهای با پیچیدگیهای زمینشناختی فراوان است. نوع کانیهای موجود در خاک و نحوه تابش نور خورشید به آنها، رنگ نهایی را تعیین میکنند. دکتر «گرگ براون»، ستارهشناس رصدخانه سلطنتی گرینویچ، نیز اضافه کرد که اعضای تیم آرتمیس پس از نیم قرن، بیشترین نزدیکی را به سطح ماه تجربه میکنند و به همین دلیل میتوانند تنوع شیمیایی صخرهها را با وضوح بسیار بالاتری تشخیص دهند. اکنون تیم علمی ناسا قصد دارد عکسهای باکیفیت آرتمیس ۲ را برای کشف رازهای بیشتر به دقت بررسی کند.