مأموریت آرتمیس ۲ ناسا با موفقیت در تاریخ ۱ آوریل، ساعت ۶:۳۵ عصر به وقت شرق آمریکا (تقریباً ۴ صبح ۱۳ فروردین) از مجتمع پرتاب ۳۹B در مرکز فضایی کندی در فلوریدا به فضا پرتاب شد. این مأموریت نخستین پرواز سرنشیندار برنامه آرتمیس است و زمینه را برای سفرهای آینده به خود ماه فراهم میکند؛ همچنین آرتمیس ۲ اولین پرواز با حضور خدمه روی راکت SLS و سامانه فضاپیمای اوریون به شمار میرود و نخستین ورود ما به اعماق فضا از زمان برنامه آپولو است.
در مأموریت آرتمیس ۲ چهار فضانورد حضور دارند: فضانوردان ناسا «ویکتور گلاور» (Victor Glover)، «رید وایزمن» (Reid Wiseman) و «کریستینا کوک» (Christina Koch) به همراه فضانورد آژانس فضایی کانادا، «جرمی هنسن» (Jeremy Hansen).
پرتاب مأموریت آرتمیس ۲ به سمت ماه
چند ساعت پس از آغاز سفر، فضانوردان آرتمیس ۲ از همان ابتدا توانستند مناظر باشکوهی از سیاره ما را ببینند. بااینحال، آنان همچنین از مشکلی در سامانه مدیریت پسماند خود گزارش دادند؛ سامانهای که نخستین «توالت واقعی» نصبشده در یک مأموریت اعماق فضا است. البته فضانوردان یک گزینه پشتیبان نیز دارند؛ یعنی همان کیسههای جمعآوری پسماند که خدمه آپولو نیز از آنها استفاده کردند و پیشتر آنها را روی سطح ماه رها کرده بودند.
تا ساعت ۱۰:۴۳ شب به وقت شرق آمریکا فضاپیمای اوریون که چهار فضانورد را حمل میکرد با موفقیت از مرحله بالایی راکت سامانه پرتاب فضایی (SLS) جدا شد. سپس ویکتور گلاور هدایت دستی کپسول را آغاز کرد تا آزمایش کند اوریون چگونه حرکت میکند و چگونه به فرودگرهای آینده ماه (که قرار است توسط اسپیسایکس و بلو اوریجین ساخته شوند) متصل شود.
انتظار میرود خدمه و کپسول اوریون مأموریت آرتمیس ۲ در تاریخ ۱۰ آوریل (۲۱ فروردین) در اقیانوس آرام فرود بیایند.
ناسا اخیراً برنامههای خود برای فرود روی ماه را تغییر داده است؛ آرتمیس ۳ در سال ۲۰۲۷ دیگر مأموریت فرود روی ماه نخواهد بود و صرفاً «پرواز آزمایشی» است. در عوض، مأموریت آرتمیس ۴ که برای سال ۲۰۲۸ برنامهریزی شده، تلاش بعدی ناسا برای فرود روی ماه خواهد بود. آخرین باری که ناسا روی ماه فرود آمد، در مأموریت آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ بود.